Hoe ziet onze organisatie eruit anno 2013 ?

In 1998 werd, vertrekkend vanuit de statuten uit 1952, de opdracht van Stichting Lodewijk de Raet als volgt geformuleerd:
Stichting Lodewijk de Raet is een pluralistische instelling voor volwasseneneducatie. Het uitgangspunt voor haar beleid, werking en werving is een zelfbewuste samenleving in Vlaanderen die in haar verscheidenheid open staat voor andere culturen. De werking van Stichting Lodewijk de Raet betreft zowel de culturele als de sociale, economische en politieke dimensies van onze samenleving. De activiteiten van Stichting Lodewijk de Raet richten zich, in de traditie van het volkshogeschoolwerk, op de ontplooiing, emancipatie, mondigheid en participatie van de gehele Vlaamse bevolking. Daarbij gaat bijzondere aandacht naar de complexe samenhang tussen de persoonlijke ontplooiing en de maatschappelijke ontwikkeling. Stichting Lodewijk de Raet wil een dynamische factor van sociale cohesie en culturele vernieuwing zijn in de Vlaamse gemeenschap en dit
in Europees en mondiaal perspectief.


In 2012 bleef en in 2013 blijft deze statutair bepaalde missieverklaring van toepassing.

Eveneens constant sinds 2004, is dat de Vlaamse overheid Stichting Lodewijk de Raet
erkent en betoelaagt als sociaal-culturele landelijke vormingsinstelling gespecialiseerd in ‘functionele vorming m.b.t. sociale participatie in het kader van actief burgerschap’.


Kenmerkend voor de beleidsperiode 2011-2015 is dat we onze focus op individuele competentieontwikkeling1 willen versterken met een focus op nog twee andere
factoren die bijdragen tot actief burgerschap2, met name: op de factor ‘het ervaren van uitdaging’ en op de factor ‘het zich verbonden weten’. Ook zullen we het
cursuslokaal steeds vaker verlaten. We willen immers meer rekening houden met het feit dat je burgerschap ‘als praktijk’ vooral leert in de (vaak complexe) situaties van
alledag in ‘echte’ contexten3: in het verenigingsleven of op de werkplek, tijdens een familiefeest, in een wijkraad, binnen een actiegroep, op café, enzovoort. Dichter bij
deze concrete contexten geraken, is in deze beleidsperiode een centrale betrachting. Meer dan in de voorbije 30 jaar het geval was, zullen we proberen om opnieuw
‘publieke ruimten’4 te betreden.

Cocreatie5 hanteren we als het leidend beginsel om met betrokken individuen en groepen rond uitdagende kwesties aan de slag te gaan. We doen dit zonder de
zekerheid om altijd passende antwoorden te vinden, maar wel met de garantie dat er tussen de betrokkenen – vanuit een sterke openheid voor verschil in standpunten,expertiseniveaus en achtergronden – een meer gezamenlijke betekenisgeving ontstaat. Dat zien we als de belangrijke bijdrage aan de samenleving die we
momenteel als landelijke gespecialiseerde vormingsinstelling kunnen realiseren.


1 De focus op individuele competentieontwikkeling, die aangeboden wordt via cursorisch vormingswerk, is
een – sinds de jaren zeventig aan de gang zijnde – evolutie die ook onze organisatie niet achter zich laat,
maar toch ook kritisch in vraag wil stellen.
2 Stroobants V., Celis R., Snick A. & Wildemeersch D. (2001), Actief burgerschap: een leerproces. Sociale
Interventie 2001/4 - Themanummer 'Burgerschap'.
3 Biesta, G. (2006). Waar wordt democratie geleerd? In M. de Winter, T. Schillemans & Janssens, R. eds,
Opvoeding in democratie. Amsterdam: SWP (pp. 51-62).
4 Wildemeersch, D. (2009). Kwesties van burgerschap. Naar buiten treden en het verschil open houden. In M.
Bultynck (red.), 360° participatie. Brussel: Demos vzw.
5 Het begrip cocreatie wordt gedefinieerd en toegelicht op de website www.cocreatie.net. De uitgebreide
versie van de ‘visie op de educatieve opdracht’ is opgenomen als bijlage.